یک عمر نوشتیم غزل تا تو بخوانی
با جوهری از اشک و با خط روانی
از حرمتتان بود که ما لب نگشودیم
ما ترس نداریم ز ابراز لسانی
خواهی بروی؟! راه دراز است بفرما
تعارف ننمودیم نمک، تا که نمانی
نسرین عماری _۹۶
برچسب: نویس,
نویسنده: پویا اکبریپور
من از روزی که تو هستی ،تموم حالتام خوبه
فشار خون که تنظیمه ، وَ نبضم هم که میکوبه
دارم فکر میکنم الان ، که تو دنیا چی کم دارم
اگر یک لحظه دستامو تو دستای تو بگذارم
همین که عاشقی خوبه، همین که پاک و دل رحمی
همین که خط خطی های منو تنها تو میفهمی
نسرین عماری _ تیر۹۶